1993: Esther

In 1993 was Esther 18 jaar. Zij was wees en groeide op bij haar oom en tante in een dorp in de buurt van Blantyre / Malawi. Zij was een goede leerling op de middelbare school en wilde graag onderwijzeres worden. Toen kwam er een kink in de kabel: ze kreeg een oogziekte waardoor zij op den duur blind zou worden als zij niet snel geopereerd zou worden. Dat was in Malawi niet mogelijk en haar oom had niet de middelen om haar naar het buitenland te sturen voor een operatie. De stichting Dokter Harrie van den Brekel en de Lions Club Hoensbroek – Brunssum besloten dit mogelijk te maken. Zij werden daarbij geholpen door de Golfclub Brunssum die een benefittournooi organizeerden. Esther kwam naar Nederland en werd in Rotterdam geopereerd. Tijdens haar verblijf in Nederland logeerde zij bij een lionsfamilie. Na een verblijf van twee maanden kon Esther gezond naar huis terugkeren. Zij maakte haar studie af en werkt als onderwijzeres: een droom werd toch waarheid!

1992: Fotoboek

Bestuurslid en fofojournalist Wil Nilwik maakte in de loop der jaren enkele reizen naar Malawi en maakte er een schat aan foto’s. Hij richtte zijn camera op de natuur en op de mensen in hun omgeving en omstandigheden. Hij raakte bevriend met de boekhandelaar Hamid Sacranie. Samen besloten zij uit de veelheid van het materiaal een fotoboek over Malawi samen te stellen, waarbij Hamid Sacranie de begeleidende teksten verzorgde. Het boek werd in Nedrland gedrukt. Het resultaat was schitterend! Het eerste exemplaar werd officieel aan KamHamid heft het glas…uzu Banda, de toenmalige president van Malawi, aangeboden. Het boek werd zowel in Nederland alsook in Malawi te koop aangeboden. In beide landen was er al gauw veel vraag naar. Een deel van de opbrengst kwam ten goede aan de doelen van de Stichting Dokter Harrie van den Brekel

Hamid heft het glas bij de presentatie van het fotoboek

1993: Mua school for deaf children

Niet ver van het prachtige Lake Malawi ligt in het bisdom Dezza de plaats Mua. Hier streek ooit de Nederlandse broeder Ludwin Speth neer en stichtte er een instituut voor dove kinderen in de lefftijd van 4 tot 18 jaar. Het instituut is inmiddels uitgegroeid en herbergt ruim 150 kinderen en jongeren. Deze verwaarloosde groep geniet er een zorgeloze jeugd. De verzorging wordt gedaan door de zusters van een Afrikaanse orde. De kinderen leren op de eerste plaats om met elkaar te communiceren door liplezen en gebarentaal. Een staf van speciaal door de broeder opgeleide docenten probeert hen het normale onderwijsprogramma aan te bieden. Zij hebben hiervoor uiteraard meer tijd nodig en het lerproces verloopt dan ook lamgzamer. Daarnaast leren de grotere jongens en meisjes ook nog een vak. Zij kunnen kiezen voor timmerman, metselaar, kleermaker. De meisjes leren vooral huishoudelijke taken in de ruimste zin. In overleg met de broeder besloot de stichting tot het project “gereedschapskisten”. De bedoeling was om de jonge lui die op achttienjarige leeftijd de school moeten verlaten en een vak geleerd hebben, een volledig ingerichte gereedschapskist mee te geven, zodat ze in hun dorp aan de slag kunnen. De leerlingenraad van het Broeklandcollege te Hoensbroek nam dit initiatief over en voerde actie. Dit leverde het bedrag op van fl. 6.500! Hiermee kon een groot antal kisten en naaimachines worden aangeschaft. Tevens stelde de school een bedrag van fl.1600 beschikbaar om in tijden van hongersnood te besteden.

1992: 3 ambulances / 1 dental car

Één jaar na haar oprichting kwam de Stichting Dokter Harrie van den Brekel door schenking in het bezit van drie vollesig uitgeruste ambulances en een dubbel ingerichte tandartsenwagen, die overtollig was geworden na het afschaffen van de ambulante schooltandartsendienst. De firma AUTOMATERIALEN HEUTS uit Hoensbroek bood aan om de auto’s technisch te controleren en eventuele gebreken te herstellen. Ook werden de auto’s geschikt gemaakt voor de wegen in Malawi. Toen de auto’s op transport gezet werden, verkeerden zij in prima staat. Het transport over zee naar Daressalaam in Tanzania werd geheel verzorgd via de Europese Unie. Een vijftal vrijwilligers vloog vervolgens op eigen kosten naar Daresalaam, haalde de wagens daar op uit de haven en aanvaardde de lange tocht dwars door Tanzania naar Blantyre in het Zuiden van Malawi. Hier werd het convooi opgewacht door de Lions Club van Blantyre. Deze hadden voor een feestelijke intocht gezorgd. De auto’s werden tijdens een feestelijke bijeenkomst overgedragen aan deze club, die ervoor zorgde dat zij werden toegewezen aan door hen geselecteerde ziekenhuizen.

Plannen voor 2009

De stichting heeft zich ten doel gesteld om in het jaar 2009 de volgende plannen te realiseren:

Het versturen van drie containers met hulpgoederen.
Het afbouwen van de laatste fase van de school in Mwasanjala
Het leveren van leesboekjes voor de primary school in Nansembe
Het installeren van een computerlokaal aan de school voor dove kinderen in Nguludi, naar het model van de school in Mua.
Het opstarten van een verbeterplan van de secondary school in Mayaka City. Dit houdt in: het bouwen van een onderwijzershuis, het aanschaffen van leerboeken, het inrichten van de administratie, het inrichten van een computerklas, het inrichten van een lokaal voor het vak science.

2006: Kantukule

Primary school.

Nadat eerder scholen in Ligowe en Nansembe waren gebouwd door de Stichting Dokter Harrie van den Brekel was nu Kantukule aan de beurt. Net als bij Nansembe gaat het ook hier om een afgelegen dorp dat moeilijk bereikbaar is, met name in het regenseizoen. Het pad steil omhoog is dan spiegelglad. (Vracht-) auto’s kunnen er dan helemaal niet komen. Voor de kinderen is het ondoenlijk om buiten hun dorp naar school te gaan. Geld voor een echt schoolgebouw is er niet, dus wordt er zo goed en zo kwaad als kan in de open lucht les gegeven…Er liggen nog verscheidene dorpen in dit gebied, alle in dezelfde omstandigheden. Het aantal kinderen is erg groot, de meeste n gaan helemaal niet naar school: er is voor hen geen plaats. De ouders willen dolgraag verandering in deze situatie maar hebben niet de middlen om daar iets aan te doen. Ze leven van wat hun tuintjes aan groente en maïs opleveren , de mannen zoeken werk in de veraf gelegen stad om iets bij te verdienen. Water moeten ze elke dag enkele kilometers verderop gaan halen. Het bedrijf P2 group uit Heemstede bood aan om samen met Impulsis de financiering van een complete school, inclusief toiletten, onderwijzershuizen en zelfs een waterpomp te financieren. De stichting toog aan het werk en besloot om op de eerste plaats een waterput te laten slaan. Na enkele vergeefse pogingen is dat uiteindelijk wel gelukt tot grote vreugde van de hele dorpsgemeenschap. Een hele vooruitgang voor het dorp en zijn wijde omgeving. De bouw van de lokalen vorderde aanvankelijk maar heel langzaam vanwege het vaak slechte weer. maar uiteindelijk was het groot feest toen het eerste blok van twee lokalen in gebruik genomen kon worden terwijl blok twee in de steigers stond. Daarna werden eerst twee toiletten voor jongens en meisjes gebouwd, gevolgd door twee mooie woningen voor leerkrachten. De rest volgde en nu staat er een volwaardige school waar inmiddels ruim 700 kinder worden onderwezen. De P2 group heeft inmiddels ook gelden ter beschikking gesteld voor schoolbankjes: er komen in elk klaslokaal 25 twee persoons schoolbanken, die in Malawi gemaakt worden door de Comboni Farhers.

2007 – 2008 Masanjala

In het dorp Masanjala staat een grote school voor basisonderwijs die bezocht wordt door ruim 1100 leerlingen. De school is in de vijftiger jaren gebouwd door de paters Montfortanen met de toen beschikbare middelen en kennis. De gebouwen verkeren dan ook voor een groot deel in bouwvallige toestand, sommige kunnen zelfs helemaal niet meer gebruikt worden. Tijdens een bezoek aan Malawi werd de Stiichting Dokter Harrie van den Brekel gevraagd om hulp. Er was ook een vertegenwoordiger van de Stichting Vrienden van Chiromo aanwezig. Na terugkomst in Nederland besloten beide stichtingen de handen ineen te slaan. Beide stichtingen stelden elk €5.000 beschikbaar. Dit bedrag werd door Impulsis verdubbeld en met dit berag konden in 2007 – 2008 twee blokken van telkens twee lokalen gebouwd worden. In 2008 konden andermaal twee blokken gerealiseerd worden door samenwerking van een particuliere sponsor, de Stichting Dokter Harrie van den Brekel, de Vrienden van Chiromo en Impulsis.

De werkgroep Zuiderkruis van de parochie Joannes De Doper is bijzonder actief om gelden bijeen te brengen om ook de rest van de gebouwen te vernieuwen zodat er uiteindelijk een geheel nieuwe school zal staan.

2007: Mua school for deaf children

Ongeveer 80 km ten zuiden van de hoofdstad Lilongwe ligt in een moeilijk toegankelijk gebied de plaats Mua.
Ruim 40 jaar geleden streek hier een broeder van de Congregatie FIC uit Maastricht neer die gespecialiseerd was
in de opleiding van dove en slecht horende kinderen. met steun van het thuisland slaagde hij erin om een boardingschool te bouwen voor 150 kinderen in de leeftijd van 4 tot 18 jaar.
Hij leiidde een staf van medewerkers op en vond de orde SBVM bereid om de opvang en zorg voor de kinderen op zich te nemen. Dit zijn inheemse nonnen die zich vooral toeleggen op de jeugdzorg. De kinderen leren op de eerste plaats om te comuniceren door gebarentaal en vooral liplezen. Als doofstommen leren zij 2 talen tegelijk: Chichewa en Engels. Men streeft ernaar om de kinderen het normale onderwijsprogramma aan te bieden. Daarnaast krijgen de oudere leerlingen een vakopleiding: kleermaker, timmerman, metselaar.Het is de bedoeling dat de kinderen na hun achttiende jaar Mua verlaten en terugkeren naar hun dorp in de hoop dat zij zich zelfstandig kunnen handhaven.
De Stichting Dokter Harrie van den Brekel heeft in 2007 besloten om in samenwerking met de stichting Close the Gap hier een computerlokaal in te richten. Hiermee kan het leerproces versneld en vereenvoudigd en de toekomstmogelijkheden verruimd worden. immers niet alle kinderen zijn in de wieg gelegd voor een handwerk. met name voor deze groep kinderen betekent het leren omgaan met de computer en met alerlei programma’s een fantastische kans op meer beroepsmogelijkheden. Drie leden van Close the Gap en de voorzitter van de stichting van den Brekel reisden naar Mua om het computerlokaal te installeren en het netwerk aan te sluiten. Het enthousiame in Mua was erg groot. Ook de overheid was erg gecharmeerd en de minister voor ouderen en gehandicapten kwam het lokaal persoonlijk in gebruik stellen.

Tione Mhone

In het kader van het Clinical Officers Project zag de chirurg Peter Jiskoot op een van zijn werkbezoeken in karonga het meisje TIONE MHONE. Zij klaagde over een pijnloos, maar in grootte toenemend gezwel in de hals. Bij onderzoek voelde hij een ongeveer 3 cm. grote bobbel die vrij vast aanvoelde. Bij slikken bewoog de bobbel mee. Het gezwel moest wel uitgaan van de schildklier. Dit is bij een kind van 11 jaar zeer ongewoon. Weefselonderzoek wees uit dat het om “zorgwekkende” cellen ging en er werd besloten om het meisje te opereren: de aangedane schildklier en de vergrote lymfklieren werden verwijderd. Er bestaan goede behandelingdmogelijkheden voor het meisje. Zij moet nog een operatie ondergaan want ook de nog gezond uitziende schildklier aan de linker kant kan in de toekomst kwaadaardig worden. Zij heeft een meer dan redelijke overlevingskans als zij geholpen wordt. De vereiste behandeling met radioacief jodium moet in Tanzania plaats vinden. Kinderartsen in Malawi kunnen de nazorg voor hun rekening nemen. Een en ander kost veel geld maar dat is er niet: als er geen hulp van buiten komt, is zij verloren. Daarom vraagt dokter Jiskoot dringend om hulp! De exacte behandelkosten zijn nog niet bekend, maar zullen naar schatting € 5.000 – € 6.000 bedragen: een schijntje van wat een dergelijke behandeling in Nederland zou kosten. Zij die willen helpen het leven van dit meisje te redden, kunnen hun bijdrage storten op de rekening van de stichting ovv CO-Project, meisje Karonga.

2009 Bliksemactie dekens

Ons bereikte het dringende verzoek om dekens te sturen voor met name weeshuizen, maar ook gewone dorpelingen die in de koude periode zonder bescherming in hun hut op de grond liggen. In twee plaatselijke krantjes werd een oproep geplaatst en wat toen gebeurde was gewoon fanrasrisch: de telefoon stond niet stil en toen de actie afgelopen was bleken we ruim 250 wollen dekens opgehaald te hebben. Deze zijn inmiddels per container naar Malawi verstuurd.